Epen

Epen
Onze appartementen liggen aan de Geul in het 5-sterren Heuvelland. De Geul is het snelst stromend riviertje van Nederland !
U vindt hier zeldzame flora en fauna en u heeft de mogelijkheid om het wild van dichtbij te aanschouwen. Op de Eperheide kunt een bezoek brengen aan de schaapskooi waar de bekende Geuldallammeren gefokt worden.
Tevens komt in Epen het voor Nederland unieke gele zinkviooltje voor. Dit komt doordat er zinkerts in de bodem aanwezig is. Het zink wordt bij hoogtij door de Geul aangevoerd vanuit het Belgisch Kelmis, waar tot in de 20e eeuw diverse zinkmijnen gehuisvest waren.

Onze appartementen liggen op loopafstand van het pittoreske dorpje Epen met zijn leuke restaurants en kroegjes. In het dorp kunt u terecht bij de ambachtelijke bakker voor de Limburgse lekkernijen, een supermarkt ( Spar ) en een uitgebreide VVV.

Geschiedenis Epen.
De naam “Epen” (Ieëpe in het plaatselijk dialect) is afgeleid van een Germaans woord met mogelijk een Keltische oorsprong n.l. “apa”, een woord voor “water”. Later is de a-klank in een e-klank veranderd.
Epen is ontstaan rondom de ‘Paulusbron’ en de latere ‘Pauluskerk’. Om precies te zijn: in het jaar 1040 werd in Epen de eerste versterking gebouwd. Bewijsmateriaal, de restanten van een verdedigbaar huis (chateau à motte) uit genoemde periode, is thans nog steeds zichtbaar op het erf van de grootste vakwerkboerderij van Nederland, de Dorphof te Terziet – Epen.
Het is ontstaan als nederzetting bij een versterking (kasteel) waarvan de restanten zich bevinden op de binnenplaats van de hoeve De Dorpshof.
Epen was in de vroege middeleeuwen privé eigendom (= domeingoed) geworden van de Karolingische koningen (genoemd naar Karel de Grote en zijn nakomelingen).
Door de aanwezigheid van honderden bronnen worden gronden tot vruchtbare akkers en weilanden. De boeren weten maar al te goed dat ze natuur en landschap moeten koesteren om hun veestapel gezond te houden. Het in de middeleeuwen gevormde cultuurlandschap met prachtige veldwegen en kerkpaadjes wordt doorkruist door de Geul . De oude watermolens langs dit dartele riviertje doen nu dienst als graanmolen voor ambachtelijke bakkers.


Vanaf ons erf loopt u zo naar de Volmolen. ( 500m )

Deze Volmolen is lange tijd in gebruik geweest voor het ‘vollen’ van geweven stoffen tot een viltig en sterk laken. De stof werd daarvoor gedrenkt in een mengsel met ranzige boter of gerotte urine en bewerkt met stampers die door het waterrad werden aangedreven. In 1872 is de Volmolen omgebouwd tot graanmolen en is vanaf 1977 bezit van Natuurmonumenten .